mr. Jacques Guzik: “De Belastingdienst terecht teruggefloten.”

Onlangs behaalde mr. Jacques Guzik weer een opmerkelijke overwinning. De rechtbank te Breda stelde zijn cliënt in het gelijk en wees de vordering van de Belastingdienst naar het rijk der fabelen. De belastingdienst vorderde maar liefst € 980.000,- vanwege niet betaalde accijns op ongebanderolleerde sigaretten (sigaretten zonder belastingzegel).

De toedracht.

Een ondernemer verhuurt een loods. De Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (FIOD) valt in februari 2012, na berichten van de Engelse en Belgische autoriteiten, de loods binnen en neemt een partij van 5 miljoen illegale sigaretten in beslag. De Belastingdienst vordert vervolgens van de verhuurder de accijns voor bijna één miljoen euro.

De ondernemer kwam er pas achter dat het om illegale sigaretten ging tijdens het verhoor, nadat hij werd aangehouden. De Belastinginspecteur meende dat de ondernemer wel degelijk wist wat er in zijn onderverhuurde loods gebeurde. Bovendien, zo vond de belastingdienst, was de vraag of de verhuurder wist dat er illegale sigaretten in zijn loods opgeslagen werden niet van belang. De wet zegt immers dat diegene die de illegale producten voorhanden heeft aangesproken kan worden als belastingplichtige.
De ondernemer had het deel van de loods waar de sigaretten waren gevonden onderverhuurd aan een andere ondernemer. Hij wist dus helemaal niet dat de sigaretten daar waren. Bovendien waren de achttien pallets met ondoorzichtig zwart en blauw folie omwikkeld, wat ook gebeurde met pallets met andere goederen die de onderhuurder distribueerde. Hij kon dus ook niet zien dat daaronder rookwaar lag opgeslagen.
De ondernemer realiseerde zich dat hij in een benarde situatie terecht was gekomen en besloot om Mulders Advocaten in de arm te nemen. Advocaat mr. Jacques Guzik toonde zich begripvol en strijdbaar en bereidde samen met cliënt een verweer voor.

De casus en het verweer.

Nog in 2008 paste de Raad van de Europese Unie de richtlijnen aan. Onder de nieuwe richtlijn wordt de belastingplichtige diegene die de producten waarop geen accijns betaald is voorhanden heeft. De richtlijn werd aangepast om het innen van accijnzen gemakkelijker te maken.

In de praktijk blijkt namelijk niet eenvoudig vast te stellen wie nu precies verantwoordelijk is voor producten waarover geen accijns betaald is. Volgens de inspecteur van de Belastingdienst had de verhuurder de illegale sigaretten voorhanden. Hij was immers eigenaar van de loods. Alleen daarom had hij de producten voorhanden. Hij kon dus aangeslagen worden voor de misgelopen accijns.

Mr. Guzik zag de aanpassing van de wet echter niet als een beperking maar juist als een mogelijkheid om de onterechte naheffing ongedaan te maken. Mr. Guzik wees erop dat de producten volgens jurisprudentie slechts voorhanden waren indien cliënt redelijkerwijs had kunnen weten dat er sigaretten opgeslagen waren. Omdat de sigaretten met ondoorzichtige folie omwikkeld waren kon cliënt niet weten dat er sigaretten op de pallets en had hij de producten dus niet voorhanden. Het enkele feit dat de verhuurder op het moment van de inval in de loods werd aangetroffen deed naar zijn mening daar niet aan af.

Het oordeel.

De rechtbank in Breda ging mee in het betoog van mr. Guzik. Volgens de rechtbank moet, ook na de wetswijziging, het begrip “voorhanden hebben” inhouden dat de ondernemer wéét dat illegale sigaretten opgeslagen werden. Deze wetenschap is volgens de Rechtbank: “essentieel”.

De verklaring van cliënt die de FIOD had afgenomen was volgens de rechtbank voldoende om aan te nemen dat de ondernemer niet op de hoogte was van de rookwaar in zijn loods en dat hij er ook geen beschikking over had.

Daarop werd het beroep tegen de naheffing gegrond verklaard, waardoor de ondernemer de Belastingdienst niet hoeft te betalen voor de accijns op de sigaretten.

Conclusie.

Deze uitspraak is van belang voor de uitleg van deze accijnsrichtlijn. Nu de belastingdienst moet aantonen dat de betrokkene daadwerkelijk wetenschap heeft van de accijnsontwijking is het minder gemakkelijk om een belastingplichtige aan te wijzen.

mr. Jacques Guzik: “Zo zie je maar dat vechten loont. Cliënt zag het eerst helemaal niet zitten de strijd aan te gaan met de Belastingdienst…Nu is hij dolgelukkig.