N.a.v een op 16 juni 2009 door het Europese Hof voor de Rechten van de Mens gedane uitspraak, in de door de heer A. Mol jegens de Nederlandse Staat aanhangig gemaakte procedure, heeft het kabinet besloten volgend jaar een wetsvoorstel te initiëren, dat voorziet in een aan de burgers toe te kennen financiële compensatie, in het geval van een ( te ) lang durende procedure.
Naar het zich thans laat aanzien, zal de uiteindelijke wet de burger de mogelijkheid bieden, om tijdens een procedure maar ook daarna nog een klacht in te dienen over de lengte van de procedure. Het is de bedoeling dat uitsluitend immateriële schade voor vergoeding in aanmerking komt.
Als de in deze te hanteren maatstaf wordt gedacht aan het in de rechtspraak ontwikkelde
“ spanning en frustratie “ –criterium, terwijl bij de toe te kennen bedragen eveneens aansluiting zal worden gezocht bij de in de betreffende zaken toegekende bedragen.

In het bestuursrecht wordt de redelijk geachte duur van een procedure het vaakst overschreden.
Tot nu toe wordt in de rechtspraak ad hoc bepaald, of een procedure onredelijk lang duurt.
De Raad van State hanteert te dier zake een criterium van vijf jaar, terwijl de Centrale Raad van Beroep, een procedure van maximaal vier jaar acceptabel acht.
In het geval van overschrijding van de toepasselijke termijn, wordt doorgaans een compensatie van € 500,00 per half jaar toegekend.

In de vorenbedoelde zaak die tot de uitspraak van 16 juni 2009 heeft geleid, had de heer Mol meer dan 29 jaar geprocedeerd.

Ervan uitgaande dat de uit hoofde van de nieuwe wet toe te kennen vergoedingen substantieel hoger zullen zijn dan de tot nu toe toegekende bedragen, mag worden verwacht dat irreëel lang durende procedures, niet –zo vaak – meer zullen voorkomen.